مهیار فرزانه، رکاب‌زن نوجوان و آینده‌دار دوچرخه‌سواری ایران، در سال ۱۳۸۲ در یزد زاده شد و از همان سال‌های نوجوانی استعداد کم‌نظیر خود را در دوچرخه‌سواری استقامت نشان داد.
او با کسب عنوان‌های استانی و کشوری، به اردوی تیم ملی نوجوانان راه یافت و از امیدهای آینده این رشته به شمار می‌رفت.
بامداد پنجم اردیبهشت ۱۳۹۹، مهیار هنگام تمرین انفرادی در جاده یزد–تفت، براثر برخورد یک خودروی عبوری از پشت، دچار سانحه‌ای بسیار شدید شد.
شدت آسیب‌ها به حدی بود که پزشکان مرگ مغزی او را اعلام کردند. باوجود تلاش کادر درمان، این ورزشکار ۱۷ ساله در هفتم اردیبهشت ۱۳۹۹ چشم از جهان فروبست.
اما داستان مهیار با پایان زندگی‌اش خاتمه نیافت. خانواده او دریکی از دشوارترین لحظه‌های زندگی، تصمیمی بزرگ و انسان دوستانه گرفتند و با اهدای اعضای بدن فرزندشان، جان چند بیمار نیازمند پیوند را نجات دادند.
این اقدام ایثارگرانه، تحسین گسترده جامعه ورزش، مردم و مسئولان را برانگیخت و نام مهیار را به نمادی از بخشندگی و نوع‌دوستی تبدیل کرد.
درگذشت مهیار همچنین بار دیگر توجه افکار عمومی را به خطرهای تمرین دوچرخه‌سواران در جاده‌های برون‌شهری جلب کرد. پس‌ازاین حادثه، درخواست‌های فراوانی برای ایجاد مسیرهای ایمن دوچرخه‌سواری و افزایش حمایت از ورزشکاران مطرح شد و در یزد نیز مسیر «جاده سلامت» برای دوچرخه‌سواران احداث شد؛ مسیری که یادآور نام و خاطره این قهرمان جوان است.
جامعه زرتشتی ایران نیز که مهیار از اعضای آن بود، یاد او را گرامی داشت و آیین‌های بزرگداشت و همایش‌های دوچرخه‌سواری متعددی به نام او برگزار شد. امروز نام مهیار فرزانه تنها با مدال‌ها و افتخارهای ورزشی شناخته نمی‌شود، بلکه با ایثار خانواده‌اش و نجات جان انسان‌ها، به الگویی ماندگار از انسانیت و مسئولیت اجتماعی تبدیل‌شده است.
روان مهیار فرزانه شاد و یادش جاودان باد.
برگرفته از تلگرام اخبار زرتشتیان جهان
